Hondje Boris (10) had zo’n hoge druk achter zijn linkeroog dat het verwijderd moest worden door de dierenarts. Dat brengt een fikse rekening met zich mee. Baasje Niels Aussems komt nét rond van een minimuminkomen en kon geen financiële hulp krijgen.
Een consult van 400 euro en een operatie van 500 euro. Sinds Aussems een ontsteking in het oog van zijn blinde yorkshireterriër zag, lopen de kosten hoog op.
Het hondje was al langer blind en maakt het naar omstandigheden goed. Ondanks de grote zwelling eet en speelt hij zoals gewoonlijk.
Toch zit het zijn 34-jarige baasje niet lekker. Hij heeft geld moeten lenen om zijn viervoeter te kunnen helpen. Terwijl er wél instanties zijn die bijspringen wanneer een huisdiereneigenaar de medische kosten niet kan betalen.
Een stichting of initiatief in Waalwijk, vond Aussems echter niet.
Veel initiatieven zijn namelijk gebonden aan een regio en kunnen per gemeente sterk verschillen. De gemeente Tilburg subsidieert bijvoorbeeld de lokale Stichting Mens Dier Nood, die bijspringt wanneer een baasje de rekening niet kan betalen.
In Amersfoort kun je rechtstreeks bij de gemeente om een bijdrage van maximaal 250 euro vragen. „Maar als minima in de gemeente Waalwijk sta je er bij medische kosten voor je dier volkomen alleen voor”, ziet Aussems. „En ik krijg heel veel berichten van mensen die in hetzelfde schuitje zitten.”
Landelijk is ook te zien dat mensen de dure dierenarts amper kunnen betalen. De Autoriteit Consument & Markt zag onlangs dat de prijzen vooral bij ketens hard stijgen. Terwijl er een kwartmiljoen minimahuishoudens zijn met huisdieren. Het kabinet is daarom bezig met een nieuwe wetgeving die de stijgende prijzen moet tegengaan.
Ondertussen boksen stichtingen nog tegen de stijgende prijzen op. Het Tilburgse Mens, Dier en Nood heeft de maximale bijdrage die het uitkeert aan huisdiereneigenaren in nood al omhooggeschroefd. De organisatie heeft daardoor meer fondsen, vrijwilligers, subsidies en sponsors nodig.
Ook de Dierenbescherming heeft in sommige regio’s een noodfonds voor fikse rekeningen. „De bedragen die we per dier uitkeren zijn in drie jaar tijd verdubbeld”, schetst een woordvoerder. „Dat betekent dat de behandelingen twee keer zo duur zijn geworden.”
Voor huishoudens niet te doen dus. Maar voor gemeenten en stichtingen eigenlijk ook niet. Aussems wil nu een oplossing voorleggen aan de Waalwijkse politiek.
Zo zou het dierenasiel dat vernieuwd wordt, straks een lagere prijs kunnen rekenen voor armere gezinnen. Dat zou bijvoorbeeld gesteund kunnen worden door het Armoedefonds, zodat de gemeente niet voor de hogere kosten opdraait. „Ik heb er al voor jullie over nagedacht”, zegt Aussems tegen de lokale politiek. „Het hoeft jullie geen geld te kosten.”
In de gemeente Waalwijk is nu al wel bijzondere bijstand mogelijk. Extra geld voor onverwachte uitgaven dus. Ook sociaal-medische uitgaven vallen daaronder. Het is niet duidelijk of daar ook dierenartskosten mee bedoeld worden. De gemeente Waalwijk kon woensdag niet reageren op de kwestie.
Over iets minder dan twee weken worden de hechtingen uit het oogkasje van yorkshireterriër Boris verwijderd. Eigenaar Aussems probeert ondertussen de lening die hij afsloot voor de operatie terug te verdienen met een crowdfundingactie. Hij heeft tot dusver 50 euro ingezameld.